Zróżnicowanie upraw

clover-380820__180Czasem zastanawiam się jak to jest możliwe, że na ugorze rosną obok siebie zioła, chwasty i trawa. Wszystko żyje w swoistej symbiozie. Nic nikomu nie przeszkadza. W lesie jest podobnie. Różne drzewa, krzewy i rośliny rosną obok siebie w zupełnej harmonii i zgodzie.  Wszystko jest dobre, gdyż Bóg takim je stworzył. Człowiek jedynie określił, że chwasty są złe i trzeba je natychmiast tępić. Problemy w rolnictwie zaczęły się od chwili odchwaszczania pól chemicznym środkiem. Preparat ten jest rakotwórczy i powoduje mutacje.  Szkoda wyrządzona glebie i ludziom jest olbrzymia, gdyż pozostawia na długo swój ślad. Pamiętam, że dawniej rolnicy wyrywali ręcznie chwasty, natomiast dziś stosuje się do tego niszczycielską chemię. Brak czasu – można powiedzieć nie pozwala na tak żmudną pracę.  Ale to nieprawda.  Pól uprawnych jest coraz mniej. Wiele z nich stoi nie użytkowanych. Na wielkich połaciach dawnych pól stoją dziś domy i bloki oraz zakłady przemysłowe. Ludności jest coraz więcej a bezrobotnych przybywa.  W czym jest ukryty problem?  Totalnie zachwiana równowaga posiadania jest przyczyną niewłaściwego rozdziału dóbr materialnych w świecie. Jeden rolnik użytkuje od 100 – 200 ha ziemi a inny jest pozbawiony niewielkiej nawet działki na swoje własne potrzeby i rodziny.  Niekontrolowane dążenie nieustannego wzrostu jest dysfunkcją i chorobą. Taką dysfunkcję ma rak w organizmie, którego celem jest własny wzrost. W konsekwencji niszczy swego żywiciela i samego siebie.  Brak harmonii i równowagi w posiadaniu ziemi powoduje, że jeden rolnik nie jest w stanie ręcznie wyrwać chwastów na tak dużym obszarze. Musi stosować ciężką chemię aby sobie pomóc z odchwaszczaniem pól. Wielu innych ludzi tymczasem się nudzi, narzeka na brak pracy i środków do życia.  Ostatnio zdarzają się w Polsce przypadki zatajania śmierci emeryta, aby móc korzystać z jego należnej życiowej emerytury. Mieszkają razem z jego rozkładającymi się zwłokami, aby mieć minimum socjalne na życie. Te dwa skrajne, ekstremalne przypadki biedy i bogactwa, są dowodem na wynaturzenie w sferze posiadania w społeczeństwie.  Bóg obdarzył wszystkich ludzi możliwością pracy i pożywienia. Dlaczego człowiek zaburzył prawa ustanowione przez Stwórcę?   Państwo powinno dbać jak kiedyś bywało, aby każdy miał pracę i środki na utrzymanie rodziny.

Agroleśnictwo

maize-fields-179679__180Agroleśnictwo to termin niezbyt w Polsce popularny, nawet wśród rolników. Agroleśnictwo to sposób zarządzania ziemią, który łączy pielęgnacje drzew (zwykle gatunków leśnych) wraz z inną produkcją agro lub zootechniczną.  Istnieją trzy rodzaje systemów agroleśniczych:  1.Las pastwiskowy – na jednym obszarze rosną drzewa i wypasają się zwierzęta. Zwykle drzewa mają indywidualne osłony chroniące je przed zgryzaniem przez zwierzęta. Umożliwia to bierzące uzyskiwanie dochodu z „plantacji drzew”, bez tracenia możliwości używania ziemi przez kilka – kilkadziesiąt lat.  2.Uprawa alejowa – drzewa uprawiane są w rzędach, między nimi prowadzi się np. uprawę zboża lub traw na siano. W Chinach wykorzystuje się np. Paulownię puszystą (Paulownia tomentosa). Drzewo to ma większość korzeni na głębokości 40-100cm. Konkurencja o wodę i substancje mineralne jest zatem minimalna, paulownia wykorzystuje bowiem nawozy, które zostały wymyte poza zasięg korzeni zbóż. Paulownia daje również liście, któe są dobrą paszą dla krów, owiec, kóz.  3.Rolnictwo leśne – uprawa roślin ( i nie tylko) cieniolubnych w lesie. Przykładem jest uprawa żeńszenia lub grzybów np. boczniaków lub szitake. Umożliwia uzyskiwanie dochodu z lasu w czasie gdy jest on bardzo młody. Surowcem do produkcji szitake mogą być trociny pochodzące z trzebieży lasu.   Swoistym rodzajem wykorzystania drzew są również żywopłoty, które odpowiednio usytuowane (tak by chroniły od najsilniejszych wiatrów) mogą przyczynić się do wzrostu produktwyności pól uprawnych, lasów i pastwisk o kilka – kilkanaście procent. Nawet przy uwzglednieniu terenu zajętego przez żywopłot.  Kolejnym przykładem wykorzystania systemu agroleśniczego jest tzw. „leśny ogród”. Leśny ogród to ogród zaprojektowany i utrzymywany na wzór lasu. Zamiast gatunków typowo leśnych sadzi się produktywne odmiany sadownicze. Ten system agroleśniczy nadaje się najlepiej do gospodarstw agroturystycznych, gdyż oprócz produkcji żywności teren ten cechuje się niezwykłą urodą – a to czynnik bardzo istotny, gdy chcemy przyciągnąć klientów w czasach kryzysu.  Podsumowując agroleśnictwo stanowi sposób na dywersyfikacje produkcji rolnej oraz uprawę coraz droższych drzew bez „zamrażania” ziemi na długie lata.

Automatyczne maszyny rolnicze

harvesting-640739__180Systemy do prowadzenia ciągników i kombajnów stały się bardziej dostępne i mogą być już dostępne na polskie warunki. Są albo całkowicie zautomatyzowanie systemy, nie wymagające wielu czynności ze strony rolnika lub systemy, które pomagają prowadzić w czasie jazdy za pomocą jakiś wyświetlaczy lub diód.  Ceny automatów to około zaczynają się od około 10-15 tys, zaś „wspomagaczy” od 3-4 tys.   A po co to?  Podczas siewu, zbioru, uprawy czy nawożenia warto stosować jeden z ważnych elementów rolnictwa precyzyjnego, jakim jest system jazdy równoległej.  Podczas wykonywania nawożenia przedsiewnego lub przedwschodowego łatwo jest operatorowi popełnić błąd i rozrzucić (lub opryskać) nierówno (mijaki, zakładki). To strata czasu, pieniędzy, nawozu. Nie odbywa się to również bez szkody dla gleby. Rozwiązaniem tej sytuacji jest GPS. Podstawy Rolnictwa Precyzyjnego     Najlepiej wyposażyć ciągnik w urządzenia do jazdy równoległej, wykorzystujące sygnał GPS. Na ciągniku montowana jest antena, w środku znajduje się niewielki komputer wskazujący prawidłowy tor jazdy, równoległy do poprzedniego przejazdu. Trochę droższe, ale efektywniejsze rozwiązaniem to… autopilot. Można wyposażyć swoją maszynę w jedno z takich rozwiązań oferowanych przez wiele firm – nazwy będą różne, ceny też, ale podstawowa zasada pozostaje niezmieniona. Po jednym wykonanym przejeździe urządzenie zapamiętuje trasę i później analogicznie równolegle prowadzi ciągnik podczas kolejnych przejazdów, a operator ma czas na przykład na… kawę. Oba rozwiązania umożliwiają pracę w trudnych warunkach pogodowych, takich jak mgła lub noc. Dokładność pracy maszyn przy wykorzystaniu technologii GPS może wynosić od kilkudziesięciu centymetrów do 1–2 cm.     Czy warto?     Można to zrobić na kilka prostych obliczeń. Jednak gdy nie posiada wielkich hektarów nie ma co nawet liczyć! Polska jeszcze długo będzie musiała dojrzewać do rozkwitu technologicznego zachodu, aby opłacało się skorzystać z takich narzędzi.Główne różnice między technikami DGPS i EGNOS polegają na sposobie przesyłu poprawek: DGPS poprzez VHS i GPRS, EGNOS przez wspomniane satelity geostacjonarne. Korzystanie z EGNOS odbywa się bezpłatnie (konieczny jest zakup odbiornika GPS). W Europie znajdują się 34 stałe stacje referencyjne, 4 stacje kontrolne i 6 stacji transmitujących sygnał korekcyjny przez 3 satelity geostacjonarne. Istnieje również rozwiązanie, za które trzeba zapłacić. Omni-STAR (działa na całym świecie) to komercyjny dostawca poprawek sygnału GPS, który ma ok. 100 stacji referencyjnych, 3 światowe sieci kontrolno-obliczeniowe i 6 satelitów geostacjonarnych. Zasada działania jest podobna.  Zupełnie innym rozwiązaniem jest korekcja błędów RTK. Najdokładniejsza i zarazem najbardziej skomplikowana. Do tego jest również potrzebna stacja referencyjna, ale własna (na rynku są firmy, które mają je w ofercie). Własna stacja referencyjna znajduje się bliżej odbiornika zamontowanego w ciągniku niż ogólnie dostępna, a zatem nie potrzebuje satelitów do przesyłania korekcji (wszystko jest zgrupowane w okolicy jednego pola). Bezpośredni efekt to uzyskanie kilkucentymetrowej dokładności.   Cztery poziomy dokładności dostępne: * Bardzo niski – ok. 1m * Niski – 20-30cm * Średni – 10-15cm * Wysoki (RTK) – ok. 2.5cm  Od czego zacząć?